aan de slag met de nieuwe studenten/nieuwe produkten maken

 Claudia en Javier hebben ons nieuwe foto's gestuurd, 

die ik natuurlijk ook aan jullie wil laten zien.

Zij zijn begonnen met het lesgeven aan de nieuwe studenten. De nieuwe studenten komen verspreid over de week, maar op deze dag, donderdag zijn Jovanna en Rocibel met de eerste lessen over het slijpen van het gereedschap bezig.

Jovanna en Rocibel, nieuwe studenten

veilig leren het gereedschap scherp maken

het nieuwe tafeltje wordt afgewerkt

 Ook zijn Claudia en Javier bezig te leren met de
machines om te gaan. Zo te zien lukt ze dat aardig.

Claudia krijgt les in houtsnijwerk

Draaien en houtsnijden is een goede manier om vrouwen aan verdienend werk te helpen, maar dan moet je eerst wel zelf leren.
Leuk, die oranje overall van Claudia.

En nu verder.......voortgang project!!!!

Voor Monique en ik uit Bolivia vertrokken op 24 augustus was de hele werkplaats zo goed als ingericht. Claudia en Javier moesten nog een heleboel verhuizen en opruimen. Vorig jaar hebben zij hun winkel ontruimd en de inventaris en alle handel die nog over was moet nog gesorteerd en opgeruimd, sommige dingen kunnen worden afgemaakt en verkocht . Voor ze definitief kunnen starten, moeten ze nog schoon schip maken. 
Inmiddels zijn er afspraken gemaakt: Eloy komt inderdaad 2 dagen lesgeven. De 10 vrouwen, die het vak willen leren hebben aangegeven welke dagen en avonden ze kunnen komen werken. Voor sommigen is het omscholing: naast hun opleiding moeten ze de kost verdienen.

uitzicht om het hoekje van de werkplaatsdeur

                             
Ook in Nederland kijken we met belangstelling en support hoe het verder gaat in La Paz!  Op 24 september is er bij Gemma een reünie van Bolivia-vrijwilligers geweest.  Ook Clara Zinnicq (programmacoördinator ) van de stichting Yente (ondersteuning vrouwelijke ondernemers in Ontwikkelingslanden) was er om het verloop en de voortgang van het project met ons te bespreken.  Zij onderhoudt ook het contact met Claudia vanuit haar werkopdracht.

24 september  reünie bij Gemma. Alleen Leon kon er niet bij zijn.

 We hebben meer dan een uur met Claudia en Javier geskyped. Heel leuk om elkaar te zien en te spreken, maar we hebben ook aan de voortgang van het project gewerkt: wat zijn de knelpunten en waar moet onze aandacht het eerst naar uitgaan. Voor de afzuiginstallaties komt iemand uit La Cruz kijken en een offerte maken. De elektriciteit is zo goed als helemaal aangelegd. Inmiddels is er ook op het HMC een reünie geweest met alle Vliegende Meubelmakers. Angela en Gemma hebben daar een presentatie van ons project gedaan. Eduardo was ook aanwezig dat was maar goed ook, want hij heeft een extra compliment gekregen voor zijn inzet om alles in begrijpelijke Spaanse vaktaal om te zetten.  We hebben een Oorkonde gekregen. Leuk! Ook hebben we met elkaar kortgesloten, wie van ons wil stoppen en wie er mee verder gaat. Angela en Gemma gaan het project verder trekken. Eduardo blijft helpen vertalen en Monique geeft support bij het vakinhoudelijke werk.
Angela en Gemma komen voortaan eens in de twee weken bij elkaar en onderhouden ook tweewekelijks het contact met Claudia en Javier. We blijven het webblog bijwerken.!!!!We gaan productkennis uitwisselen, zo nodig met tekeningen ondersteunen. Samen kijken wat het gemaakt kan worden en welke producten ontwikkeld moeten worden. We gaan ook nog onderzoeken welke sponsors geïnteresseerd zijn met dit project verder te gaan.
Blijf af en toe deze webblog aanklikken en je blijft op de hoogte.
Gemma

De machines werken

Gisteren zijn Leon en Javier op de werkplaats geweest om de machines af te stellen en uit te proberen, die de electriciens hadden aangesloten. Er is zaterdag flink doorgewerkt door de electriciens. Daardoor hebben we nog net kunnen meemaken dat de werkplaats snel gebruikt kan worden.!!!
De vier vrouwen, die er komen leren en werken, als eerste aanzet van de school  worden binnenkort uitgenodigd. Zo ook Eloy, die wordt aangetrokken als leermeester. Weer een stukje dichter bij het doel!!!

Vandaag gaan Ina, Leon en Hanneke naar huis. Daarom hebben we gisteravond een afscheidsetentje gehad.
Min of meer natuurlijk, want we houden contact. Blijf de webblog volgen. We zijn nog niet klaar.
Gemma

De week van het inrichten van de nieuwe werkplaats

Een hele mooie ruimte, met een ruimte voor een kantoortje, een wc en opslag. De machines zijn vorige week verhuisd, deze week de werkbanken en de rest. De elektriciteit is de eerste grote uitdaging: gisteren zijn de metingen verrricht en plannen gemaakt. Vandaag kan met de aanleg worden begonnen. De materialen moeten eerst worden aangeschaft: dat gaat anders als bij ons!

De volgende grote klus is de machinens aansluiten, die zijn van hun motor ontdaan en een poosje niet gebruikt: er zijn voor alle machines nieuwe V-snaren gekocht.

Leon heeft een verrijdbaar  lijmtangenrek gemaakt. Hij heeft er rode wielen voor aangeschaft! Kan je die bij ons ook kopen ? Ook de twee werktafels die zijn gemaakt hebben van die mooie rode wielen. Gisteren aan het eind van de dag zijn in de lak gezet.Ina heeft een voorziening gemaakt voor de sergeanten. Dit wat betreft de voortgang van de inrichting.
Nu de plannen voor de voortzetting van de school, waar we van de week over hebben vergaderd:
- De 4 vrouwen worden zo spoedig mogelijk uitgenodigd om te komen leren en werken in de werkplaats.
- Eloy wordt gevraagd om eens per week te komen lesgeven met werkstukken, waarin vaardigheden in de    juiste volgorde worden aangeboden.
- Wij gaan helpen dat in een leerplan aan te bieden. (het materiaal daarvoor is reeds digitaal aanwezig)
- De vrouwen krijgen vanaf het begin de gelegenheid produkten te maken, die ze kunnen verkopen.
- We houden contact om met oplossingen voor problemen te helpen (skype  mail)

                                           Elajandra en Judith na de uitreiking van hun certidicaat

                                           Eloy
- Het plan is om over ongeveer een jaar de winkel weer te openen, waarbij de vrouwen ook hier hun produkten kunnen verkopen.

Verder geschreven op zaterdagmorgen:
Op vrijdagmorgen heeft Leon met Javier de radiaal-zaag geplaatst. Van een trapleuning uit het ouderlijk huis
is een onderstel gemaakt. Claudia kon 's middags de poten voor de kantoortafel zelf afzagen!

                                          De school begint vorm te krijgen!!!!
Toen we gisteren de werkplaats verlieten, zag het al heel ingericht uit. Javier is gebleven om de electriciens te begeleiden bij het aanbrengen van de nieuwe leidingen. Als de elelectriciteit is aangelegd, kunnen de machines worden aangsloten!!  We zijn na het werk een grote stofzuiger gaan kopen, die morgenochtend gebracht wordt. Inkopen doen kost heel veel tijd. voor ons gevoel duurt alles eeuwig, maar zo gaat het hier nou eenmaal.

Monique en ik hadden nog een speciale belevenis gistermorgen: We hadden met Claudia een intervieuw op het radiostarion: een feministisch bolwerk hier. De voortrekster is Maria, een struise vrouw, extravagant gekleed. Ze verzet enorm veel werk hier voor vrouwen in moeilijke posities. Op de foto wachten we tot we aan de beurt zijn.

Het intervieuw werd rechtstreeks op de radio uitgezonden. Echt top!! Een goed gesprek over kansen vrouwen in het meubelvak.Ze heeft Claudia's telefoonnummer genoemd. De zender wordt heel goed beluisterd: We hopen op aanmeldingen van vrouwen voor de werkplaats. Mooier hadden we de week niet kunnen afsluiten.
Gemma

weekoverzicht / werkstukken / afronding

Hola, beste volgers van ons webblog!
Van woensdag tot en met vrijdag moesten de studenten hun werkstukken afmaken. Heel leuk om hun vorderingen te zien. Zelf hout schaven op de machines, dat vindt iedereen geweldig.

Leon heeft met Judith een mooi tropisch blad verlijmd, met een lichte baan ertussen.

De poten licht met een donkere streep. Glunder, glunder. Alle studenten hebben van Angela een draaicursus gehad. Ze leerden een vijzelstamper maken: daar zitten alle moeilijk- en mogelijkheden in. Alejandra is haar beste leerling. Eloy, de professores heeft een uitdaging gezocht: in een boek heeft hij een tafeltje gevonden met hele mooie pootjes, heel mooi.

Helaas hebben we ze niet verlijmd gezien, maar alleen gezaagd zijn ze ook al mooi. Christian heeft zich met Daniel op de zwaluwstaarten  gestort: echte liefhebbers van het handvak.

Ze gebruiken mooi hout en leren lezen en schrijven met de beitels: het betere steekwerk en......scherphouden. Ina helpt Maria en Eva met sleuven steken. Ze hebben wel wat machinale-ervaring, maar zijn niet bedreven in het omgaan met handgereedschap: de puntjes worden op de i gezet! Javier gaat een gitaarkoffer makn met ronde hoeken: mal maken en proeflijmen! Het gaat!
Een mal met vier hoeken bekort enorm de lijmtijd: nieuwe mal maken!
Ondertussen zijn Claudia en Javier bezig hun toekomstige werkplaats/school te huren, het is deze week leeg gemaakt door de vorige huurder en we kunnen erin!!!! De sleutel is opgehaald en vrijdag zijn  de machines erin gezet,

terwijl de studenten hun laatste hand aan de werkstukken legden..........

Het draaien van hout biedt goed perspectief....het is redelijk snel te leren, er is niet zoveel voor nodig en de resultaten zijn goed te verkopen op de kleine markt. Onze inspanningen hiervoor, vooral van Angela en Martine zijn heel erg gewaardeerd. Hierboven een foto van de zelfgemaakte draaibeitel, die meteen heel veel zijn gebruikt.

Monique heeft ook op de laatste cursusdag iedereen kort gevraagd, wat zij van de cursus vonden. Zij heeft er vidieoopnamens van gemaakt, ook wij zijn benieuwd naar hun reacties, want de studenten hebben in hun moedertaal gesproken! Ook zijn we benieuwd naar de documentaire, die de studenten van de filmacademie van dit project hebben gemaakt.
Er heeft een levendige uitwisseling van email-adressen plaatsgevonden en iedereen wilde met elkaar op de foto. Omdat niet iedereen aanwezig was bij de laatste uurtjes op vrijdagmiddag hebben we vandaag met de cusisten in de stad afgesproken. Wij gaan gezellig afsluiten met een hapje en een drankje, waarbij ook de certificaten worden uitgereikt.
Deze week werken we met man en macht aan de inrichting van de werkplaats van Claudia en Javier. Het is natuurlijk de bedoeling dat de studenten (vooral de vrouwen) zich verder ontwikkelen in hun werkplaats, die als kweekplaats moet gaan dienen voor de meubelmakersters in de toekomst. Voor Eva, Maria, Judith en Alejandra ziet er goed uit. Zij zijn heel blij met de kansen die zen krijgen en  hebben gekregen en zijn zeker van plan zich verder te ontwikken in het meubelvak. Een vrouw, Soledad is afgehaakt, omdat ze inzag dat je het vak niet in 14 dag kan leren, dat viel haar tegen. Tja.

Alle werkstukken uitgestald en de trotse studenten met ons eromheen, zo eindigde de laatste lesdag. Daarna hebben we een vrachtwagentje volgeladen en al het hout, materialen en gereedschappen verhuisd van de school naar de nieuwe werkplaats. Iedereen trots!!

Rest me nog te melden dat ieder van ons behalve Ina (griepje) in het weekend weg zijn geweest, even de stad uit voor frisse lucht en het opsnuiven van andere cultuur naast LaPaz. Leon in naar de Machu Pichu in Peru geweest, Angela en Martine naar de hoogvlaktes in Chili. Monique, Hanneke en ik naar Coroico, 100km oostelijker en meteen tropisch. We hebben er allemaal van genoten.

Hasta el proximo vez. Gemma

De eerste week zit erop.

Na een week hard werken kijken we terug op een geslaagde week. Er is veel gebeurd: De machines van het schoollokaal zijn veilig gemaakt, afgesteld voor zover het mogelijk was, beitels en zagen van de machines geslepen, afzuiging aangesloten. Er zijn twee sets draaibeitels gemaakt, die zijn hier niet te koop, voor zover wij weten, maar daardoor hebben enkele van ons ook leren draaien van Angela. De studenten, waar het allemaal om te doen is zijn enthousiast met de lessen begonnen. De bedoeling was in een week alle vaardigheden de revu te laten passeren en ze vooral te leren met scherp gereedschap  te werken. Dus werden er beitels geslepen en schaven opgeknapt en geleerd hoe ze moesten worden  afgesteld. Vrijdag een dagje machinale: werken met de vlak- en van diktebank. De studenten moesten een zaagplankje voor zichzelf maken en alle vaardigheden toepassen. Twee sleuven met beitels uit het hout hakken, was ook  voor de goeden een aardige uitdaging.
Iedere student heeft met Monique het werkstuk besproken, wat ze willen maken, dus vandaag gaan ze aande slag voor een eigen produkt. Afgewisseld met het leren draaie op de draaibank.Het uitwisselen van kennis met de professores, zoals ze hier heten gaat goed. We hebben plezier met elkaar en proberen elkaar Engels en Spaans te leren, soms een woordje Nederlands.

Ook de profesores gaan een werkstuk maken, met flink wat moeilijkheden, zodat hun kennis wordt aangescherpt. Monique geeft iedere dag een paar instructielessen, zodat de leraren ook kunnen zien hoe dat bij ons gaat. Ze zijn heel geinteresserd en het is leuk om te zien hoe het uitwisselen van kennis en vaardigheden plaatsvindt. Eduardo, die alles wat Monique uitlegt in het Spaans vertaald, heeft een extra zware taak op zich genomen. Iedereen is blij met zijn inzet: klasse!
Voor degene die het nog niet wisten: we werken nu in een schoollokaal op El Alto. Maar het is de bedoeling dat we deze week een ruimte gaan inrichten, waar de school van Claudia vorm gaat krijgen. Daarvoor moet er binnenkort verhuisd worden, een afzuiging gekocht, de electriciteit op orde gebracht. Er staat ons nog een grote klus te wachten. Daar we z'n negenen zijn, kunnen we ons opsplitsen: de lessen zowel als het inrichten kunnen tegelijkertijd plaats vinden. Dat was het voor vandaag. Hartelijke groet van iedereen!
Gemma

De school is gestart!

Maandag:

Na alle voorbereidingen was het maandag zover. Om 9 uur waren we met zijn allen aanwezig. 8 vliegende meubelmakers, 7 vrouwelijke en 3 mannelijke cursisten, en 3 leraren van de school. Omdat wij de machinale van de school mogen gebruiken zijn deze 3 leraren aanwezig om te zien hoe wij lesgeven en ook zij willen graag nieuwe kennis van ons vergaren. De machinale van deze school wordt nu al 2 1/2 jaar niet meer gebruikt, hierdoor is er geen meubelvakschool meer in La Paz. Claudia wilt daarom vooral voor de vrouwen haar werkplaats openstellen om het meubelmakersvak te kunnen beoefenen en op deze manier een job voor ze te creëeren.Vooral voor vrouwen, omdat vrouwen in dit land de drijvende kracht zijn en verantwoordelijkheids gevoel hebben. Voor de mannen geldt dit hier vaak niet.

Nu kon de introductie beginnen. Met Eduardo als tolkvertaler kwam dit helemaal goed. Daarna had ieder zo zijn eigen taken. Aan de ene kant werd er met de cursisten gewerkt om de basis van het meubelmaken te leren. Er werd begonnen met, goed leren beitels slijpen en daarna ´wetten´ om de beitel super scherp te krijgen. Op hun beste spaans en met hulp van Eduardo hebben Monique en Gemma dit gedaan. Dit was een hele uitdaging voor de cursisten, waaronder ook Claudia en haar man Javier. Sommigen hadden dit nog nooit gedaan en andere wel, maar konden hierin nog veel verbeteren. Er kwam ook een stukje theorie aan bod, over dos en kwartiers hout en de krimp die hout vertoont. Alle cursisten zijn enthousiast en geconcentreerd bezig geweest. Zo hebben ze de eerste dag al een boel geleerd. Het is heel erg leuk om iemand iets nieuws te leren.

Aan de andere kant werd er hard gewerkt om de machinale veilig en goed functionerend te krijgen. Deze taak hebben Leon en Angela grotendeels op zich genomen. De vlakbank moest goed ingesteld worden, dit is een precisie werkje, en zonder vlakke vlakbank geen recht hout dus erg belangrijk. Verder is er afzuiging aangesloten op de machines, een nieuw zaagblad aangebracht, duwhoutjes gemaakt en er is hout gemachineerd om een beveiliging te maken op de vlakbank.

Er moesten veel materialen gekocht worden, dit heb ik met Angela, Leon en Hanneke gedaan. Gelukkig zijn deze winkels dichtbij, maar het blijft een hele zoektocht in al die winkeltjes om het juiste te kunnen vinden. Uiteindelijk hebben we bijna alles gevonden;

Schoefjes, scharnieren, siliconenspray, zaagblad, afzuigslang, metalen ringen om dit te bevestigen, schuurpapier, slijpsteen, tape, schroefmachine, slijpmachine, vijlen, passer, v-snaar.

Om 17:00 zijn we gestopt met werken. We hadden allemaal een tevreden gevoel van de dag en ook Claudia was erg blij met hoe alles was gegaan.

Daarna met zijn allen gaan uit eten bij een Italiaans restaurant.

Dinsdag:

9 uur is de starttijd. Dit betekent dat we om 8 uur van huis moeten vertrekken, want het is een uur rijden. Hiervoor nemen we een minibus en stappen we halverwege over op een andere minibus. Deze brengt ons dan helemaal naar El Alto op 4200 meter waar de werkplaats is. Tot nu toe voelen we dit hoogteverschil nog iedere keer. De lucht is anders, maar ook als we om 12 uur naar boven gaan met de trap naar de 4e etage om daar te lunchen, komen we helemaal uitgeput aan. En hebben we altijd even een paar minuten nodig om daarvan bij te komen. Dit heeft niks te maken met oud of jong, allemaal voelen we dit. Apparte gewaarwording wel.

In de ochtend hebben we de cursisten nogmaals laten slijpen en wetten. En hun resultaten van vandaag met die van gisteren vergeleken. Iedereen had zichzelf verbeterd! De middag was om ze te leren aftekenen en  zagen, met de hand natuurlijk.

Er zijn heel wat stukjes hout gezaagd, oefening baart kunst.

Aan de machinale kant heeft Leon vandaag de beveiliging voor de vlakbank afgemaakt en heeft Angela de draaibanken ingesteld en een v-snaar vervangen zodat nu 2 van de 3 draaibanken functioneren. Voor de derde draaibank moest iets aan de motor gebeuren, daar zijn de Boliviaanse mannen druk mee aan de slag en hopelijk krijgen ze deze aan de praat.. Omdat we geen beitels voor de draaibank konden vinden in La Paz, gaan we deze zelf maken. Dit doen we dmv. de lange vijlen die we gekocht hebben. Hieraan slijpen we een snijvlak. En we draaien hiervoor handvaten op de draaibank. Als de derde draaibank straks werkende is hebben we ook genoeg beitels om onze kennis over te gaan brengen. Gek eigenlijk, dat de school drie draaibanken heeft staan (zoveel heeft een school in Nederland er nooit) en dat er maar twee draaibeitels aanwezig waren.

Martine 

dag 2!!

buenas tardes!! que tal?
vandaag zijn we een kijkje gaan nemen in de werkplaats van een lokale school.
wij gaan in deze werkplaats aan het werk omdat de werkplaats van  claudia (initiatiefneemster) te klein is om een groep van 20 te herbergen. De werkplaats bezit ongeveer alle machines die je nodig kan hebben om een meubel in elkaar te knutselen. wel zijn de machines verouderd en mist er hier en daar redelijk wat aan beveiliging.

Vandaag nog gaan wij een kijkje nemen in de werkplaats van claudia, om een goede indruk te krijgen wat zij nog nodig heeft om een functionele werkplaats te creeren waar ze studenten kan ontvangen en begeleiden

zojuist hebben wij een inventarisatie gemaakt van al het gereedschap dat wij hebben kunnen meenemen uit nederland. met dank aan Baptist, gered gereedschap, hennie en anneke pronk en natuurlijk ons zelf: rn anderen die ik niet zo snel kan benoemen)

lijst gereedschap:
-60 dellig gutsenset
-30 beitels (div. maten)
-17 nieuwe blokhaken
-4 houtraspen
-40 potloden
- 1 bankschroef
- schroevendraaiers
- 4 blokschaven
- 1 sponningschaaf
- 16 afschrijfmessen
- 3 wetstenen
- 12 rolmaten
- 15 schraapstalen ,,, 1 aanzetstaal
- diverse lijmklemmen
- 4 sergeant klemmen (bekken)
- toffelzaag, - 2 kapzagen,-
EN VEEEEEEEEL MEER

ELECTRISCH GEREEDSCHAP!!!

1 NIEUWE festool vlakschuurmachine rts 400 eq!!!!!!!!!!!!
- Festool schuurpapier
- handcircelzaag (bosch)
- bovenfreesmachine (bosch)
vlakschuurmcachine (METABO)
- slijpmachine en polijsschijf
- klopboor-schroefmachine (AEG)
- decoupeerzaag (bosch)

- 16 delig bovenfreees setje.

Markt en houthandel

Vandaag zijn we eerst even naar de markt in de buurt geweest, waar men allerlei fruit, groente, vlees en vis verkoopt. Heel bijzonder wij voelen ons als reuzen, deze mensen zijn zo klein, max 1m50. En heel vriendlijk allemaal. Maar het vlees en de vis kopen we gewoon in de supermarkt. De groenten en het fruit zijn allelmaal even heerlijk, toch handig zo de tropen omde hoek.

Javier was met Leon Eduardo aan het ophalen, we hadden hem niet op de luchthaven getroffen en hij leek ook niet op de passagierslijst te staan, heel vreemd.
Misschien wilde hij toch wat later komen. Maar het wordt lastig, want onze mobieltjes doen het hier niet, op 1 na en het is de vraag of hij dat nummer heeft.
We hebben vervolgens via internet vanochtend contact gekregen, hij had overnacht in een Hostel. Via het nummer van Claudia hadden we redelijk snel weer contact.
Toen wij terug kwamen van de amrkt, kwamen zij met de auto aanrijden. Eduardo had ook zijn neef Christiaan meegebracht, dus nu hebben we 2 Chileense vliegende meubelmakers.

´S middags zijn Angela, Martine, Claudia en ik naar de houthandel in El Alto geweest. El Alto is de bovenstad van La Paz, een zeer armoedige buitenstad. De houthandel was enorm groot en we werden ontvangen door een hele enthousiaste medewerker.
Morgen gaan we terug om te filmen, ik had vergeten de batterij op te laden en de reserve mee te nemen, bovendien wil de rest natuurlijk ook graag een kijkje nemen. We mochten allerlei losslingerende houtmonsters meenemen, zoals o.a. een dikke balk met spint en hart erin, als lesmateriaal. Hij holde ook nog even weg om vervolgens met een stapel houtmonsters terug te komen. De namen hebben we opgeschreven, maar het zegt mij niets. Javier zal ons een  boek geven met alle houtgegevens, dus misschien komen we dan verder. We krijgen het mee voor in het studiecentrum, dus ik denk dat ik dat gewoon ga kopen.
Het hout is ´s middags door Javier, Christiaan en de eigenaar van het vrachtwagentje naar de werkplaats gebracht. Ongeveer 1,5 kuub hout, voor ongeveer 170 €
De plannen nemen steeds concretere vormen aan.
Morgen ochtend gaan we dan uiteindelijk naar de werkplaats om kennis te maken met de cursisten en ´s middags  nogmaals naar de houthandel om te filmen. We nemen dan ook stofkapjes mee, want dat is absoluut nodig.


Het is heel leuk om met Claudia deze stad en dit land te leren kennen, dat maak je normaal als toerist toch niet op deze manier mee.We springen minibusjes in en uit en  racen zo door een  stad die ons volledig onbekend is.
De anderen die niet weggeweest waren hebben verder nog boodschappen gedaan en gekookt, maar zij zijn nu op pad om allerlei avondwinkeltjes te bezoeken.
Het is zeer indrukwekkend allemaal, we spreken in 3 talen door  elkaar, Nederlands, Engels en Spaans en zo vroeg ik Claudia op een geven moment iets in het Nederlands en zij in het Engels aan de houthandelaar.
We zijn blij, met Eduardo en Christiaan, zij spreken Spaans en dat is wel heel fijn...zo nu en dan ( meer nu dan dan)

Monique

bericht van Ina

Hallo allemaal
Even ter geruststelling .Ik ben weer aardig ok. Na een nachtje slapen, ik denk dat ik te vermoeid was.
van de reis.Dit bericht vooral voor de familie die zich misschien al zorgen gingen maken.Mijn telefoon geeft nog steeds geen bereik vndaar. lA Paz is waanzinnig in alle opzichten.

Bolivia is een feit!!! we zijn er!!

na een lange, lange reis, zijn we in het zuidelijke deel van la paz neergerezen.
van amsterdam naar madrid en vervolgens 3 uur wachten. toen naar lima in peru, 5 uur wachten.
van lima naar santa cruz en vervolgens la paz.
Eerste indruk: geweldig mooi en indrukwekkend landschap. het verkeer is chaos! prachtige mensen, voornamelijk de vrouwen zijn voor het grootste deel in kledendacht.
alle straten zijn bezaaid met kleine winkeltjes waar mensen hun fruit,groente verkopen maar ook mini metaal, loodgieters, hout werkplaatsjes hebben.

we slapen bij claudi en javier. een voor zover ik kan zeggen een voor boliviaanse begrippen  luxe onderkomen. warm water en internet etc. etc.
morgen, ofwel zometeen gaan we de werkplaats bekijken en zullen we bekijken welke machines nog verbeteringen nodig zullen hebben voor we de boel in het  stof gaan zetten!
tot nu toe heeft niemand behalve ina last van hoogteziekte. aangezien we 3600 meter hoog in de bergen zitten moeten we maar hopen dat het aankomende dagen stabiel dan wel beter wordt.
nu eerst slapen, dan komen morgen de eerste foto´s en verdere insteresante weetjes..

leon.

OP VERZOEK

Blij en tevreden reageer ik op het verzoek ons giro-nummer nog eens te publiceren:
DIT ZIJN 'M:  75.53.06.104 t.n.v gemma zonneveld pannerden. 
Uw geld komt dan geheel ten goede aan het Bolivia-project.

Met dank aan

Gisteren zijn we bij de fa. Baptist (Arnhem) geweest. Peter heeft ons daar het gereedschap overhandigd dat we van de Fa.Baptist hebben gekregen:veel schuurpapier, schaven, zagen e.a en ook nog een schuurmachine van Festo.; van sponsorgeld (met grote korting van Baptist)vooral veel afschrijfgereedschap (voor 15 studenten)en beschermings-middelen (ogen, oren en neus). Op de werkbank achter ons staat het allemaal uitgestald.


We nemen per persoon ongeveer 10 kilo mee en nog een extra tas met 23  kilo. U kunt van ons aannemen dat we dan heel wat mee kunnen nemen. Dat is hartstikke fijn. Geredgereedschap zorgt voor een Basispakket. Bro-art heeft heel veel beitels, gutsen en een slijpmachine gegeven. Quint&Mullers heeft het pand beschikbaar gesteld waar op 25 april de sponsor-fototentoonstelling was. De Arnhemse Fijnhouthandel (af) plaatmateriaal om voor de EXPO-veiling 11,12 en 13 juli op het HMCollege produkten voor de veiling te maken t.b.v. de VVM. Ook dank aan alle betrokken mensen, die geld hebben overgemaakt. 

www.af.nl

www.baptist.nl/webwinkel_houtbewerkers.asp

www.bro-art.nl

www.vliegendemeubelmakers.nl

www.hmcollege.nl

www.geredgereedschap.nl

www.quint-mulders.nl

Over 9 dagen vertrekken we....bijna aan de slag!!!

Gemma

Klaar voor de start

Vandaag hebben Gemma en Monique een webblog gemaakt, zodat we samen met onze groepsleden berichten aan iedereen kunnen versturen.
De plannen voor onze reis zijn al in een vergevorderd stadium, en we denken dat we in Bolivia aan een mooi project gaan meewerken.

vlnr: Monique, Eduardo, Gemma, Martine en Angela.

Hanneke, Ina en Leon, konden bij de laatste bijeenkomst niet aanwezig zijn, maar op het vliegveld nemen we een groepsfoto, waar iedereen op staat.

Hasta luego