Markt en houthandel

Vandaag zijn we eerst even naar de markt in de buurt geweest, waar men allerlei fruit, groente, vlees en vis verkoopt. Heel bijzonder wij voelen ons als reuzen, deze mensen zijn zo klein, max 1m50. En heel vriendlijk allemaal. Maar het vlees en de vis kopen we gewoon in de supermarkt. De groenten en het fruit zijn allelmaal even heerlijk, toch handig zo de tropen omde hoek.

Javier was met Leon Eduardo aan het ophalen, we hadden hem niet op de luchthaven getroffen en hij leek ook niet op de passagierslijst te staan, heel vreemd.
Misschien wilde hij toch wat later komen. Maar het wordt lastig, want onze mobieltjes doen het hier niet, op 1 na en het is de vraag of hij dat nummer heeft.
We hebben vervolgens via internet vanochtend contact gekregen, hij had overnacht in een Hostel. Via het nummer van Claudia hadden we redelijk snel weer contact.
Toen wij terug kwamen van de amrkt, kwamen zij met de auto aanrijden. Eduardo had ook zijn neef Christiaan meegebracht, dus nu hebben we 2 Chileense vliegende meubelmakers.

´S middags zijn Angela, Martine, Claudia en ik naar de houthandel in El Alto geweest. El Alto is de bovenstad van La Paz, een zeer armoedige buitenstad. De houthandel was enorm groot en we werden ontvangen door een hele enthousiaste medewerker.
Morgen gaan we terug om te filmen, ik had vergeten de batterij op te laden en de reserve mee te nemen, bovendien wil de rest natuurlijk ook graag een kijkje nemen. We mochten allerlei losslingerende houtmonsters meenemen, zoals o.a. een dikke balk met spint en hart erin, als lesmateriaal. Hij holde ook nog even weg om vervolgens met een stapel houtmonsters terug te komen. De namen hebben we opgeschreven, maar het zegt mij niets. Javier zal ons een  boek geven met alle houtgegevens, dus misschien komen we dan verder. We krijgen het mee voor in het studiecentrum, dus ik denk dat ik dat gewoon ga kopen.
Het hout is ´s middags door Javier, Christiaan en de eigenaar van het vrachtwagentje naar de werkplaats gebracht. Ongeveer 1,5 kuub hout, voor ongeveer 170 €
De plannen nemen steeds concretere vormen aan.
Morgen ochtend gaan we dan uiteindelijk naar de werkplaats om kennis te maken met de cursisten en ´s middags  nogmaals naar de houthandel om te filmen. We nemen dan ook stofkapjes mee, want dat is absoluut nodig.


Het is heel leuk om met Claudia deze stad en dit land te leren kennen, dat maak je normaal als toerist toch niet op deze manier mee.We springen minibusjes in en uit en  racen zo door een  stad die ons volledig onbekend is.
De anderen die niet weggeweest waren hebben verder nog boodschappen gedaan en gekookt, maar zij zijn nu op pad om allerlei avondwinkeltjes te bezoeken.
Het is zeer indrukwekkend allemaal, we spreken in 3 talen door  elkaar, Nederlands, Engels en Spaans en zo vroeg ik Claudia op een geven moment iets in het Nederlands en zij in het Engels aan de houthandelaar.
We zijn blij, met Eduardo en Christiaan, zij spreken Spaans en dat is wel heel fijn...zo nu en dan ( meer nu dan dan)

Monique